Kindermishandeling in het kraamgezin

Kraamverzorgenden doen bij huiselijk geweld lang niet altijd aangifte bij de politie. Hun beroepsgeheim weerhoudt hen daar vaak van. Toch zijn er zeker mogelijkheden, zonder dat je over je beroepsgrenzen heen gaat.

is verantwoordelijk voor de aanpak van huiselijk geweld in Hollands Midden, het politiekorps waar het Savanna-onderzoek plaatsvond.

Daadwerkelijk ingrijpen

Van Hoorn vertelt hoe je melding maakt van kindermishandeling of ander huiselijk geweld zonder over je beroepsgeheim schade te berokkenen. ‘Uiteraard doen kraamverzorgenden en andere hulpverleners nu al wat in hun vermogen ligt  als het om huiselijk geweld gaat, maar als het kraamgezin niet meewerkt, staan ze toch machteloos. Daarom wil ik nadrukkelijk wijzen op de bijzondere mogelijkheden die wij als politie hebben. Als politie kunnen we namelijk daadwerkelijk ingrijpen en onder justitiële dwang hulpverlening op gang brengen. Dan gebeurt er tenminste iets. Het geweld móet

namelijk stoppen.'

Worsteling

De politie Hollands Midden doet een dringend beroep op alle zorgverleners de grenzen van hun mogelijkheden te zoeken. Kraamverzorgenden kunnen in hun werk verdenkingen van huiselijk geweld tegenkomen. Van Hoorn: ‘Velen denken dat hun beroepsgeheim het onmogelijk maakt de politie over mogelijke misstanden in te seinen. Er is een grote terughoudendheid omdat het gevoeld wordt als een inbreuk op de vertrouwensrelatie.'

Geslagen door opa

Ook Kraamverzorgenden T. en M. vertellen over hun ervaringen met huiselijk geweld. Kraamverzorgende T., werkzaam bij stichting Thuiszorg Midden Gelderland: ‘Ik kraamde bij een Chinees gezin en zag hoe het oudere zoontje geslagen werd door zijn opa omdat hij wat omstootte op tafel. Ik heb dit gemeld bij mijn kraamcentrum en bij de JGZ in de hoop dat er verder actie ondernomen zou worden. Destijds hadden we zelf geen protocol, maar inmiddels is dat wel het geval. Dankzij dit protocol blijft het kraamcentrum overal bij betrokken en kunnen zij ons beschermen tegen derden.  Bovendien kaner zo ook netjes omgegaan worden met onterechte meldingen.'

Rommel in flat

Ook kraamverzorgende M., werkzaam bij Thuiszorg Breda, heeft ervaring met huiselijk geweld. M.: ‘Ik kraamde bij een man van ver in de zestig met een jonge vrouw uit de Filippijnen. Ze hadden hun derde kind gekregen. Boven dit meisje zaten nog twee broertjes die vijf en acht jaar oud waren. Hoewel het geen vakantie was waren die twee thuis gedurende

alle dagen dat ik kwam. In de flat was het een rommel. De flat stond van boven tot onder vol met verhuisdozen. Volgens de vader kwam dit doordat ze al jaren wachtten op een groter huis. Aangezien paps nogal kieskeurig was, had hij al diverse woningen afgewezen en bleef de familie tussen de dozen bivakkeren. De kinderen hadden geen eigen kamer want die stond vol dozen en dus sliepen ze bij de ouders in de slaapkamer op matrassen op de grond.'

Beat you

‘In de huiskamer die bereikbaar was via een heel smal paadje tussen de dozen door vond ik de kraamvrouw. Zij zat rechtop op een steriel ziekenhuisbed dat geheel was afgedekt met kraammatrassen. Haar benen bungelden richting de grond en in haar armen had ze haar pasgeboren dochter. Ik mocht niets aanraken of pakken. Alcohol, gaasjes, luiers en andere dingen die ik nodig had werden door de kraamheer aangegeven. Toen ik het licht aan wilde doen omdat de gordijnen overal dicht waren, ontstond er paniek. Het feit dat ik het lichtknopje zou aanraken was kennelijk een bedreigende gedachte. Ik mocht nog wel water pakken voor het badje in het minikeukentje. Daar zaten de twee jongetjes elke dag maar weer aan het keukentafeltje. Ze mochten absoluut niet van hun stoel af en ze werden door hun vader in het Engels aangesproken. Een keer hoorde ik vanuit de woonkamer hun vader zeggen: "Now you sit on your chair or I will beat you". Het was al met al dus een heel ongezonde en abnormale situatie daarbinnen. Het liefste had ik alle drie de kinderen onder mijn jas gestopt en meegenomen.'

Aangesproken

‘Ik heb het gezin niet direct aangesproken, omdat ik de vader totaal niet

vertrouwde en ik had niet zo'n zin om daar tussen de dozen in elkaar geslagen te worden. Wel heb ik de situatie met de verloskundige besproken. We hebben allebei melding gemaakt van deze toestand bij het Meldpunt Kindermishandeling. Ook hebben we de huisarts ingelicht. Daarnaast heb ik een gesprek over dit gezin gehad met de wijkverpleegkundige waar de baby voor controle naartoe zou gaan. De gehele gang van zaken heb ik ook besproken met mijn leidinggevende Zij vond dat ik de juiste stappen had ondernomen en heeft me een luisterend oor geboden. Jammer genoeg heb ik daarna nooit meer iets van het Meldpunt Kindermishandeling gehoord, terwijl ze dat wel beloofd hadden. Ik moet er nog altijd aan denken als ik langs die flat rijd. Ik hoop maar dat de kinderbescherming

uiteindelijk heeft kunnen ingrijpen.'

Wat kun je als kraamverzorgende doen als je kindermishandeling in het kraamgezin signaleert? Klik hier.

Bron: KraamSupport

Tekst: Elene de Kruijf en Trudy van Dijk

Klik hier voor andere dossiers voor kraamverzorgenden