De weg even kwijt

Ik kende haar geschiedenis omdat ik al eerder bij hen gekraamd had. Het was geen gemakkelijke bevalling. Ze had veel last van stuwing, later ook borstontstekingen en een wond die niet makkelijk genas. Ze had geen gevoelens van verliefdheid naar haar pasgeboren baby. Helaas kreeg ze daarna een postpartum depressie.

Nu zou ze het anders doen. Allereerst was er besloten om dit keer geen borstvoeding te geven, dat zou alvast een hoop ellende besparen. Ten tweede had ze gehoord en gelezen dat een tweede bevalling altijd makkelijker zou gaan. Verder ging ze er blanco in want je weet nooit hoe het gaat. Een goede gedachte.

Was het eerste kindje drie weken te vroeg, nu was zij al een week overtijd. Bij 41 weken begon de bevalling spontaan. Thuis werd al snel een ontsluiting van vijf centimeter geconstateerd. In het ziekenhuis bleek de baby geen goede harttonen te hebben. Bij volledige ontsluiting werd een knip gezet en de vacuümpomp werd op het hoofd van de baby gezet. Heel snel werd het hoofdje geboren. Het schoudertje bleef echter haken en de harttonen werden minder. Omdat het hoofdje al geboren was, moest er met man en macht geduwd worden. Gelukkig werd er een prachtig mannetje, met kleine startproblemen maar snel herstel, geboren.

Zo’n bevalling herbeleef je in je kraambed vele malen, zo ook zij. De nare gevolgen van het geweld op haar buik (zeer pijnlijke kneuzingen), de behoorlijke knip maar ook de voor haar niet verwachte stuwing, daar had ze niet op gerekend. Ze was echt de weg even kwijt. Ik heb haar de nodige informatie gegeven over wat te doen en te laten, ik begeleidde haar bij de voeding, de verzorging, de dagelijkse zorgtaken en verwende haar met liefdevolle zorg, alles om op de goede weg verder te kunnen. Maar er kwam geen lach, geen blijdschap, geen gevoel van geluk.

Ze zei wel dat het ging maar haar ogen en lichaamstaal vertelden een ander verhaal. Ik heb veel overlegd met de verloskundige, maar had natuurlijk ook veel gesprekken met de vrouw en haar partner. Ik heb open en eerlijk besproken wat ik zag en voelde, maar alleen aan mij liet zij af en toe haar kwetsbaarheid zien.

Voor mij was het helder dat het niet goed ging. Tips over babymassage en huid-op-huid contact, het leek allemaal aan haar voorbij te gaan. Tot dag 8. De geïndiceerde zorguren waren allang voorbij en ik moest het die dag afsluiten. Bewust neem ik dan afstand. Ik kijk wat er gebeurt als de kraamvrouw het zelf moet doen. Neemt zij na drie uur de zorg over en gaat zij zelf een flesje klaarmaken?

Ik hoorde haar vanuit de donkere slaapkamer naar beneden komen en naar de keuken lopen. Daar stond ze te huilen en begon eindelijk echt tegen haar partner te praten. Half huilend en een beetje boos zei ze dat wij maar beneden zaten en niet met een flesje naar boven kwamen. Ik had al paar keer gevraagd wat ze wilde : eten, drinken, douchen, even gezellig naar beneden? Maar ze wilde op haar slaapkamer blijven. Dit gaf een opening om haar te vertellen dat ik mij bewust had teruggetrokken om haar de ruimte te geven en die ruimte had zij zonder invloed van anderen genomen. Dit betekende dat zij een zorgzame moeder is die weet wanneer ze haar baby moet voeden. Ik gaf er een positieve draai aan.

Teruglezend lijkt het een sombere kraamweek, maar dat was het niet. We hebben heel fijn en gezellig gepraat en gelachen. We hebben huilend maar met een goed gevoel afgesloten. De huisarts en verloskundige zijn ingeschakeld. Het komt goed, dat wist ik zeker. s’Avonds kreeg ik al het eerste berichtje en daaruit sprak al zoveel meer vertrouwen.

Wat ik elke keer leer is dat je niet alles kunt sturen of voorspellen. Het leven gaat zoals het gaat. Je doet wat je kan met liefde.

Dit is de weblog van Nicolette de Vroedt-de Dreu, zelfstandig kraamverzorgende in de regio Zeist en omstreken (nicolettekraamzorg.nl).

Maartje van der Zedde

Hoofdredacteur KraamSupport

Geen reacties

Jij kunt de eerste zijn, plaats een reactie!

Geef een reactie



Dank je wel ${name},

Je reactie is verzonden.
We zullen deze bekijken en zo snel mogelijk plaatsen.

Naam Reactie
Reactie plaatsen