Onderzoek naar traumatische bevallingservaringen

Een op de vijf vrouwen heeft een negatieve herinnering aan de bevalling en een op de negen vrouwen heeft de bevalling als traumatisch ervaren. Nederlands onderzoek concludeert dat communicatie, informed-consent, besluitvormingsprocessen en attitude met betrekking tot woman-centered care, elementen zijn voor reflectie en professionele ontwikkeling van alle professionals die zorg verlenen durante partu.

Voor het onderzoek, gepubliceerd in wetenschappelijk tijdschrift AO Journal of Pregnancy and Child Care, werden 36 vrouwen geïnterviewd, zowel primi- als multiparae en bevallen in de eerste of tweede lijn. De participanten vertelden in detail over hun negatieve bevallingservaring (narratieve interview methode).

Thema’s
Vervolgens werd de vrouwen gevraagd hoe zij de zorg tijdens de bevalling hadden ervaren, en of ze iets gemist hadden of anders hadden gewild. Ook werd gevraagd naar adviezen voor zorgverleners om de zorg te optimaliseren zodat traumatische bevallingservaringen zo veel mogelijk voorkomen kunnen worden.

Vier thema’s beschreven de ervaringen:

1. ‘Zorgverlener-gestuurd’ was de unilaterale besluitvorming van de zorgverlener waardoor vrouwen zich niet-geïnformeerd voelden en ervoeren dat zij geen deel uitmaakten van hun eigen zorgproces. Interventies kwamen totaal onverwachts, wat als invasief ervaren werd.

2. ’Vervreemding’ beschreef het directe effect van het feit dat de ‘leiding’ bij de zorgverlener lag, waardoor vrouwen zich gedistantieerd voelden van hun eigen bevalling, hun emoties, van de bevallingsomgeving en de personen om hen heen. Het gebrek aan eigenaarschap van de bevalling leidde tot passiviteit en in het zich overgeven aan de situatie – omdat het geboorteproces toch al niet meer toebehoorde aan de vrouw zelf.

3. ‘Resonantie van de context’ beschreef dat wanneer er sprake was van een noodsituatie, de interventies/handelingen niet de reden van de traumatische bevalling waren; het was dan het trauma (complicatie) zelf dat het subjectieve trauma veroorzaakte. Bij routinematig uitgevoerde interventies/handelingen ervoeren vrouwen dat de aandacht primair op de interventies lag waardoor zij zich als ‘op een lopende band’ voelden, waarbij humaniteit en oprechte interesse in haarzelf als mens en vrouw ontbrak.

4. ‘Discrepanties’ beschreef de paradox tussen wens en werkelijkheid. Dit veroorzaakte interpersoonlijke conflicten durante partu; een intern proces dat niet gesignaleerd werd door de hulpverlener. De gevolgen uitten zich postpartum in de vorm van verdriet, rouw, depressieve gevoelens, afbreuk aan zelfvertrouwen, onzekerheid en geen grip kunnen krijgen op wat er gebeurd is.

De auteurs concluderen dat communicatie, informed-consent, besluitvormingsprocessen en attitude met betrekking tot woman-centred care elementen zijn voor reflectie en professionele ontwikkeling van alle professionals die zorg verlenen durante partu. Dit kan bijdragen aan het voorkomen van negatieve emoties en ervaringen van barende vrouwen. (bron: kennispoort-verloskunde.nl)

 

(foto: shutterstock)

Maartje van der Zedde

Hoofdredacteur KraamSupport

Geen reacties

Jij kunt de eerste zijn, plaats een reactie!

Geef een reactie



Dank je wel ${name},

Je reactie is verzonden.
We zullen deze bekijken en zo snel mogelijk plaatsen.

Naam Reactie
Reactie plaatsen