Wat een Liefdevolle mensen deel 2

Het eerste gezin heb ik na 3 uur zorg geruild voor gezin 2. Hier was de voertaal Engels, het betrof een Chinees gezin wat in Nederland aan het studeren was. Chinese mensen zijn wat terughoudender, wat ingetogen met betrekking tot uiten van hun emoties is mijn ervaring. Zeker wel liefdevol, alleen anders.

Ik trof mama op de bank aan terwijl zij aan het voeden was. Tenminste, ze probeerde het te voeden. Ze maakte gebruik van een tepelhoedje wat soms een goed middel is om zelfvertrouwen te krijgen, of als er daadwerkelijk problemen zijn met de tepel.

Ik las in het bevallingsverslag dat moeder vlakke tepels had. Er was wel geprobeerd om de baby aan te leggen, maar dit was mislukt. Mama had na de bevalling een fluxus gehad en was op de operatiekamer hieraan geholpen.

Ik ging met mama in gesprek terwijl de baby eindelijk aan de borst lag. Alles in het Engels. De baby lag zo’n 5 minuten aan de borst toen ik haar vroeg of ze de baby even van de borst wilde halen, zodat het tepelhoedje verwijderd kon worden. De kleine man vond dit natuurlijk niet zo’n goed plan, maar toen hij weer terug mocht lag hij zonder tepelhoedje aan de borst. Een grote glimlach van mama en oma, ‘thank you’, ‘thank you’, zeiden ze.

Na de controles bij mama zaten we nog even op de bank. Wat wilde ze graag van mij weten wat kon ik nog voor haar betekenen? De baby wilden ze graag in bad doen en dit zou oma doen.

Oma was speciaal uit China gekomen om haar de eerste weken te helpen. Met dat vele bloedverlies was dat super. Ze had ook een ijzerinfuus gehad vanwege het 1400 ml verlies van bloed en lage hb.Tijdens het gesprek kwam naar voren dat de voedingssignalen in zijn geheel gemist waren. De kleine man kreeg pas te eten als hij goed aan het huilen was. Hierdoor ging hij iedere keer nijdig aan de borst wat resulteerde in een bijtende in plaats van zuigende baby. Zelf had moeder al uitgevonden om dan eerst even haar pink te geven voordat de baby daadwerkelijk aan de borst ging.

Om de borstvoeding zonder tepelhoedje te kunnen gaan geven nam ik de stappen van de voedingssignalen met haar door: Now i untherstand, thank you, thank you.

Oma deed de kleine man in bad, was best wel zwaar voor haar maar ze deed het vol trots.

Gisteren was het laatste dag in dat gezin. Mama voedt zonder tepelhoedje, de kleine man is bijna op geboortegewicht. Bij mijn vertrek zei de moeder tegen me: “thank you, thank you for the help. I have learned a lot. Now I know what to do.”

Maartje van der Zedde

Hoofdredacteur KraamSupport

Geen reacties

Jij kunt de eerste zijn, plaats een reactie!

Geef een reactie



Dank je wel ${name},

Je reactie is verzonden.
We zullen deze bekijken en zo snel mogelijk plaatsen.

Naam Reactie
Reactie plaatsen