Vergis je niet, ook voor een vader is het een heel emotionele gebeurtenis en ook het leven van een jonge vader verandert enorm. Ja, de vrouw en de kleine verdienen de meeste aandacht, maar dat betekent niet dat je de vader helemaal moet/mag negeren. Daar waar de relatie eerst bestond uit man/vrouw, is er nu man/vrouw/minimens, en dat is een heel andere dynamiek waar ook vaders aan moeten wennen. Dat is emotioneel ook heel heftig voor een man. En heftige emoties kunnen leiden tot onverwachte resultaten.

Is Laurens er wel aan toe om een kind op de wereld te zetten??

We hebben het hier hopelijk toch over een normaal natuurlijk proces, een kindje krijgen? Natuurlijjk zal het voor vaders af en toe niet meevallen maar een post partum depressie? Dat vind ik echt onzin! Nog altijd is de vrouw bevallen en heeft de vrouw het eerste en meeste recht op verwennen en aandacht, zij heeft te maken met pijn en hormoonschommelingen. De kleine hormoonveranderingen die vader doormaakt zijn daar niet mee te vergelijken. Ik betrek vaders ook bij alles wat ik doe, sterker nog, ze leren alles als eerste. En ik geef hem ook fruithapjes, en adviseer ook om een middagdutje te doen want anders trekken ze het niet, zoveel komt er op hen af. Ik vraag me af of deze Amerikaanse onderzoekers zware vermoeidheid niet gewoon onder depressie verstaan. Straks moeten we nog controles uitvoeren bij de vaders ;)