Een tennisarm

De laatste tijd word ik behoorlijk geplaagd door een pijnlijke linkerarm. Na een bezoekje aan de fysiotherapeut weet ik dat ik een tennisarm heb. Erg vervelend, maar het is even niet anders.

 

Stress

In mijn voorlaatste gezin was de kraamheer net afgestudeerd als fysiotherapeut, dus op mijn vraag of hij mij advies kon geven, waren we samen snel achter het antwoord. Toen hij me vroeg of ik de laatste tijd een periode van stress had doorgemaakt, moest ik even diep nadenken. Maar natuurlijk: ik had  vorige maand een stressvolle bevalling meegemaakt, maar ik dacht dat ik het allemaal allang had verwerkt.

 

In het lichaam

Sommige mensen slaan die stress in hun lichaam op, en nu blijk ik een van hen te zijn. Het heeft me dus meer aangegrepen dan ik had gedacht. Velen van jullie zullen het verhaal wel hebben gelezen. Voor degenen die niet op de hoogte zijn, vertel ik het even heel kort.

 

Heftige bevalling

Bij een nachtelijke partus waar ik moest assisteren kreeg de kraamvrouw een fluxus. Na een niet complete placenta moest ze naar het ziekenhuis met behulp van ambulance en brandweer. Het kindje werd blauw en slap geboren, het was allemaal erg naar om te zien. Alles is weer  goed gekomen met moeder en kind, maar we waren allemaal erg aangeslagen (familie, verloskundige en ik).

 

Over grens gegaan

Daarna tien dagen bij dit gezin te hebben gekraamd, was ik daarna erg moe. Ik heb toen wel genoeg vrij gehad, maar ben waarschijnlijk toch over mijn eigen grenzen gegaan. Daar ben ik vaak genoeg voor gewaarschuwd, maar dat overkomt volgens mij iedereen wel een keer.

 

Niet goed verwerkt

Maar nu zit ik een beetje met de gebakken peren: ik heb me toch vergist, en heb het toch niet helemaal goed in mijn hoofd verwerkt. Gelukkig ben ik deze week een goede stagiaire aan het begeleiden: ze is al erg zelfstandig en begrijpt wat er allemaal gebeuren moet. Dat is erg fijn.

 

Rustig aan doen

De zware dingen moet ik maar even achterwege laten en als ik mijn arm niet teveel belast, kom ik de dagen wel door. Hoe ik volgende week moet werken zonder hulp, moet ik nog even bekijken. Ik ben nu weer onder behandeling van de fysiotherapeut, en dat ik het nog even voorzichtig aandoe, dat mag duidelijk zijn.

 

Pijnlijke arm

Mijn stagiaire is bijna klaar om in het diepe te springen. We hebben tot zover erg prettig samengewerkt. Het gezin waar we nu samenwerken is vol begrip, en dat is altijd fijn. Ik modder nog maar even rond met mijn pijnlijke arm, maar ben ervan overtuigd dat het wel weer goedkomt!

 

Lees hier Thea's weblog over de stressvolle bevalling

  Terug naar overzicht