Tepelkloven

Ik word gebeld door Fannie. Ze heeft een zoontje, Tim, van 12 dagen. Sinds de kraamtijd heeft ze al last van kloven en ze ziet het voeden even niet meer zitten. Het eerste aanleggen na de bevalling is erg goed gegaan en Fannie ziet uit naar een fijne kraamtijd. Helaas valt die droom snel in duigen. Al op dag 2 gaan haar tepels kapot, maar met wat hulp van de kraamverzorgster lijkt het op dag 3 al een stuk beter te gaan. De dagen daarna gaan de tepels echter toch weer stuk en op dag 6 besluit Fannie nog maar een borst per voeding aan te bieden, omdat het drinken te pijnlijk is geworden. De borst waar niet uit gedronken wordt, kolft ze af en de afgekolfde melk wordt met een flesje na iedere voeding aan Tim gegeven.

 

Kapotte tepels 

Op dag 12 kom ik langs en ik schrik van de schade aan de tepels. De top van de tepels is helemaal kapot en bedekt met een dikke korst. Fannie wil Tim graag aanleggen met mij erbij.  En aan de linkerborst lukt het, ondanks de kapotte tepel, om Tim vrijwel pijnloos te laten drinken. Rechts is de tepel zo kapot dat pijnloos aanleggen niet lukt, hoewel de pijn met de nieuwe manier van aanleggen wel veel draaglijker is. We checken of het Fannie ook zelf lukt om Tim goed aan te leggen en na wat oefenen lukt ook dat. Daarna bespreken we de behandeling van de kloven. Hoewel de tepels flink stuk zijn, ziet het weefsel er niet ontstoken uit. Fannie heeft al een week hydrogel tepelverbanden gebruikt, maar dat heeft niet veel verbetering gegeven. Ik laat een tubetje gezuiverde lanoline en tepelbeschermers achter en we spreken af dat Fannie mij de volgende dag belt.

 

Genezen

Bij de eerste opvolging is Fannie hoopvol, het aanleggen links gaat eigenlijk erg goed, het voeden is daar goed te doen en de tepels lijken al iets te genezen. Rechts aanleggen gaat nog niet zo goed. We spreken af dat Fannie rechts blijft kolven en links blijft oefenen met aanleggen. Als de rechtertepel dan wat verder genezen is, heeft ze het aanleggen inmiddels waarschijnlijk wat beter onder de knie en kan ze ook rechts weer aan gaan leggen.

 

Ondragelijke pijn

We houden dagelijks contact en de eerste dagen merkt Fannie stapje voor stapje wat verbetering, de tepels genezen en de pijn vermindert. Alleen lijkt de productie links terug te lopen, iets wat we op hopen te lossen door na een voeding nog even na te kolven.

In het weekend krijg ik Fannie huilend aan de lijn, de pijn is niet meer te houden. Links voeden doet ook weer zeer en zelfs kolven doet rechts nu ook erg veel pijn. Ik vraag wat door en vermoed een bacteriële infectie van de tepels en stuur Fannie naar de huisartsenpost. Daar kan ze gelukkig direct terecht en de huisarts constateert inderdaad een bacteriële infectie en schrijft antibiotica voor. Na het weekend lijkt de medicatie niet veel te doen en na overleg met de eigen huisarts, krijgt Fannie ook een antibacteriële crème voorgeschreven.

 

Kolven

Aanleggen is op dit punt niet meer te doen en Fannie kolft alle voedingen. De productie in de linkerborst neemt niet meer toe en blijft steken op 30cc per kolfbeurt, ook bij vaker stimuleren loopt de productie niet op. In de rechterborst blijft de productie gelukkig wel goed op peil. Terwijl de tepels langzaam maar zeker genezen, kolft Fannie dapper door. Al snel blijkt echter dat door het antibiotica-gebruik ook een schimmelinfectie de kop opsteekt. Ook die wordt behandeld en Fannie houdt goede moed.

 

Weer mis

Na drie weken zijn de tepels zover genezen dat Fannie Tim weer aan durft te leggen. Ze heeft besloten alleen de rechterborst aan te gaan bieden, omdat de productie in de linkerborst niet is bijgetrokken. De eerste paar keer gaat het aanleggen geweldig en Fannie ziet het weer helemaal zitten. Helaas gaat het aanleggen daarna toch weer een keer mis en de tepel is daarna meteen weer kapot en zeer pijnlijk. Dat is voor Fannie de spreekwoordelijke druppel, ze heeft in vier weken ernstige tepelkloven, een bacteriële infectie, een schimmelinfectie en meerdere dreigende borstontstekingen gehad. Ze ziet het niet meer zitten en besluit Tim niet meer aan te leggen. Het kolven gaat zo goed en kost haar zo weinig moeite dat ze dit nog wel even vol denkt te houden, zo krijgt Tim toch nog een tijdje moedermelk.

 

Doorzettingsvermogen

Het doorzettingsvermogen van Fannie heeft me geraakt, ze heeft zoveel pijn gehad en iedere keer als ze weer wat hoop kreeg op een goede afloop, kwam er weer een nieuwe tegenslag. Hoewel het niet gelukt is Tim weer aan de borst te krijgen, kan ik alleen maar bewondering hebben voor Fannie. Ze krijgt van mij dan ook een dikke pluim!

 

Evelyne van Andel

Lactatiekundige IBCLC

www.prolacta.nl

  Terug naar overzicht